Lustra - Magia Srebrnej Tafli

Lustro jest jak obraz

2010-09-23T15:47:00.000-07:00

Wzór Dali

Przyzwyczailiśmy się myśleć o lustrze jak o przedmiocie użytkowym, jak o jednym z wielu elemenctów wyposażenia wnętrz. A przecież lustro, z całą swoją magią i specyfiką może być niezwykłą ozdobą naszego domu, która zatrzyma oko każdego gościa i tym samym stanie się wizytówką zarówno wnętrza jak i symbolem naszej osobowości.

Wzór Klimt Impression 2

Bo któż nie rozpozna motywów Salvadora Dali lub charakterystycznych kolorowych motywów z obrazów Gustawa Klimta.
Takie lustro jak obraz będzie wypełniało nasze otoczenie sztuką i mobilizowało nas do większej wrażliwości.
Warto pamiętać, że piękne przedmioty, które gromadzimy wokół siebie zawsze wpływają magicznie na stan naszego ducha i przez to sprawiają, że stajemy się lepsi.

Serce daje rzeczom kształty i kolory....

2010-08-11T12:51:00.001-07:00

Ile razy w życiu stykamy się z osobami, które oczarowują nas swoim entuzjazmem, energią i sercem, które poświęcają jakiejś idei. Takie spotkania napawają nas często nowymi pomysłami, skłonni jesteśmy do własnych postanowień, odświeżają równeiż nasz zapał. Bo jak napisał kiedyś Henryk Sienkiewicz: „Nie rzeczywistość sama, ale serce z jakim ku niej przystępujemy, daje rzeczom kształty i kolory”.

A co do tego mają lustra?
Otóż lustra jako przedmioty niezwykłe, wręcz magiczne potrafią przyciągać naszą uwagę jak żaden inny przedmiot. Poświęcamy im mimowolnie co dzień wiele czasu, są naszą bramą do tego magicznego świata po drugiej stronie lustrzanej tafli, świata Alicji w Krainie Czarów, w którym tyle wrażeń i emocji zasługujących na niezwykłą oprawę.

A gdyby tak mieć nie-zwykłe-lustro, któremu - poświęcając uwagę i serce - sami nadamy kształty i kolory. Które powstając według naszych wyobrażeń i życzeń, gustów i upodobań, pragnień i sentymentów stanie się naszą codzienną inspiracją. Wieszając we wnętrzu lustro, którego oprawa jest odbiciem tego co nam w duszy gra, patrząc weń widzimy nasze wnętrze wyraźniej. A ile ludzi tyle może być też i wzorów luster. Pablo Picasso: „Gdyby była tylko jedna prawda, nie można by było namalować sto obrazów na ten sam temat.”

Dlatego w mojej Galerii mam ponad 200 wzorów różnych luster, ciągle pojawiają się nowe, ale największą satysfakcję odczuwam gdy mogę zrealizować jedno wymarzone lustro na specjalne indywidualne zamówienie.

Spójrz w lustro z miłością

2010-07-07T08:13:00.000-07:00

Każda z nas zna chrześcijańskie przykazanie miłości: "Kochaj bliźniego jak siebie samego". A może nie każda? Bo jakże często posługujemy się wyłącznie pierwszą częścią tego przykazania: "Kochaj bliźniego!" Jakże często mamy poczucie, że musimy myśleć wyłącznie o innych, że my - kobiety - cóż - jesteśmy mniej ważne. A przecież nie wynika to ani ze zdrowego rozsądku ani z wiary chrześcijańskiej. Z przykazania miłości wynika bowiem, że najpierw musimy pokochać siebie i dopiero potem, taką samą miłością obdarzyć bliźnich. A więc powinnyśmy być tak dobre dla innych jak potrafimy być dobre i wyrozumiałe dla siebie.
W myśl tego właśnie przykazania spójrzmy w lustro z miłością. Ja często siadam przed lustrem i bez żadnej skromności staram się dostrzec urodę w moich oczach, w mojej twarzy, staram się uśmiechnąć do siebie, czasem coś powiedzieć np. Ulka, nie martw się! A czasem zmarszczyć brwi i upomnieć tą po drugiej stronie, żeby się nie dąsała. Patrząc w lustro zadaję sobie też czasem odważne pytania, ale też mogę bez skrępowania udzielić odważnej odpowiedzi. Tak, bo ja jestem sama dla siebie najlepszym przyjacielem, najszczerszym i najwierniejszym. Jeśli tylko potrafię być ze sobą szczera, otwarta i prostolinijna, to ta przyjaźń z samą sobą może być podstawą do budowania relacji z innymi.
Jeśli zatem lustro ma tą magiczną moc, która pomaga nam w znalezieniu najlepszego przyjaciela i w odnalezieniu nas samych - czy zatem to właśnie lustro nie powinno być samo w sobie niezwykłe i czy nie powinno zajmować szczególnego miejsca w naszym domu? Powinno!

Lustra to byty magiczne

2010-06-12T15:55:00.001-07:00

Już Alicja z Krainy Czarów zauważyła, że lustro nie tylko odbija obrazy świata, ale też wchłania je, zatrzymuje i w szczególnych warunkach ukazuje na nowo.

W mojej sypialni mam lustro umieszczone naprzeciwko okna, za którym stoi wielka topola. I w oknie i w lustrze mogę obserwować przez cały rok spektakl jaki przyroda cyklicznie nam przedstawia: zimą pokazują swą siłę ociężałe od śniegu konary, wiosną rodzi się na moich oczach zieleń, latem mogę poczuć chłodzący cień drżących na wietrze liści, które jesienią napełnione melancholią podrywają się do szeleszczącego tańca. To właśnie lustro sprawia, że ten spektakl odbywa się jakby podwójnie, można by rzec „w stereo”. W moim lustrze widać jakoś wyraźniej. Widać, że pomiędzy konarami, gałązkami i listeczkami buszują promienie świateł – w dzień światło słońca, w nocy – światła ulicznego ruchu, promienie księżyca, małe świetliki gwiazd.

Lustro w mojej sypialni jest częścią toaletki, która jest dla mnie „moim miejscem” – tu widzę siebie wesołą, smutną, niewyspaną, odświętną...to właśnie to lustro przypomina mi, że twarz jest zwierciadłem umysłu, a milczące oczy zdradzają sekrety serca. W tle zawsze to magiczne odbicie świata zza okna. Lustro, a raczej to odbicie w nim czasem podpowiada mi, że pora na uśmiech gdy słońce świeci. A gdy widzę w tle ustrojoną w zieleń przyrodę mam poczucie, że muszę jej dorównać i też się wystroić.

Lustra sprawiają, że świat wokół nas zaczyna być magiczny, że nagle przestrzeń zmienia granice, a światło wędruje nowymi ścieżkami. Widziałam kiedyś małą windę w ekskluzywnym nowoczesnym biurowcu, w której były dwie lustrzane ściany naprzeciwko siebie. Wyglądało to tak jakby ta winda nie miała ograniczeń przestrzeni, a jadąc nią czułam się jak bohater jednej z ulubionych bajek mojego dzieciństwa – Ferdynand Wspaniały, który jeździł windą ponad ostatnie piętro do innego świata.

Przechodząc obok lustra nie warto pozostawać obojętnym. Podobnie jak Alicja warto zwrócić uwagę na świat odbity w tej magicznej tafli. Bo przecież zawsze zdarzyć się może, że właśnie to odbicie odciśnie niezapomniane piętno i nada tej jednej chwili jakieś szczególne znaczenie.

W morzu luster

2010-05-14T13:05:00.000-07:00

Czy zdarzyło Ci się kiedyś przejrzeć w tafli turkusowego morza? Zapatrzeć się w swoje odbicie w morskiej wodzie podczas wakacyjnego urlopu? Niby zwyczajnie, ale troszkę refleksyjnie. Jakby przez przypadek, ale też w poszukiwaniu głębi?

Wakacyjne słońce, odbijające promienie od morskiej fali, jest zapadającym w pamięć obrazem, jeszcze piękniejszym gdy w tafli morskiej dostrzegamy własne oblicze. Takie fotografie komponujemy w sobie niczym w albumie. To one, ilekroć sięgniemy do nich pamięcią, w mniej łaskawe w słońce dni roku, wywołują na naszej twarzy uśmiech i rozgrzewają myśli. Zanim zatęsknimy za nimi najbardziej, zanim odczujemy największą potrzebę spotkania się z nimi naprawdę, możemy je odnaleźć w domowym zaciszu - przed naszym ulubionym lustrem.

Ono bowiem działa podobnie jak turkusowe morze – to samo, które w wakacje cieszy oko
i otula ciało. Odbija nasz obraz, w najbardziej naturalnych dla nas momentach, przywodząc na myśl wakacyjne wspomnienia.

To czym Matka Natura obdarzyła morze – zdolność odbijania promieni słońca i rzeczywistości - zostało tak samo ofiarowane lustrom, ale ofiarowane im jakby z większą hojnością. Ich obraz jest spokojniejszy, pełniejszy, nie jest ulotny, nie rozmywa się, nie ucieka jak fala na morzu, a wprost przeciwnie - pozostaje z nami na dłużej. Ile tylko zapragniemy. Ile tylko nam go potrzeba. Jakby chciało powiedzieć: „Czekam na Ciebie zawsze”.

Po drugiej stronie lustra

2010-04-29T15:05:00.000-07:00

Są ludzie, których znamy dobrze. Są tacy, których znamy troszkę mniej. Są i ci, o których wiemy całkiem sporo, ale nawet w gronie dobrych znajomych znajdą się i tacy, do których najlepiej pasuje określenie „chodząca zagadka”. Po prawdzie jednak każdy z nas skrywa w zakamarkach swej duszy jakaś tajemnicę, której do końca nie chce ujawnić. Pod tym względem podobni jesteśmy do luster i to weneckich – na pozór widać wszystko jak na dłoni, każdy gest, ruch, odbijające się w nich spojrzenia, a jednak gdzieś, po drugiej stronie zwierciadła pozostaje pewna tajemnica. Bardzo pociągająca i fascynująca zarazem.

Ze względu na swoją specyfikę, lustro weneckie sprawia, że nie można przejść obok niego obojętnie. Ten typ zwierciadeł oddziałuje na nas w szczególny sposób - wpływa na zachowanie i to bez użycia słów. Przez jedną, krótką chwilę czujemy się niczym aktorzy na scenie - obserwowani, oglądani przez innych – tajemniczych innych, których twarze i sylwetki zakrywa lśniąca tafla zwierciadła.

Tajemnica jest pociągająca. Budzi w nas nie tylko ciekawość, ale i inspiruje, porusza wyobraźnię, a nawet silne pragnienie zdobycia odpowiedzi na pytanie. W taki sposób działają niektóre przedmioty, wśród nich lustra, a także, a może przede wszystkim, działamy tak My sami. Jesteśmy zagadką niczym weneckie lustra, a ponadto tak jak one – dwuwymiarowi – z jednej strony widoczni dla wszystkich z drugiej - tylko dla samych siebie.

Albert Einstein powiedział kiedyś, że najpiękniejszą rzeczą jakiej możemy doświadczyć jest oczarowanie tajemnicą. Pozostaje nam więc poszukiwanie jej w sobie, w innych i w przedmiotach, które nas otaczają.
(Tekst napisała Magda Osial, publikuje go bo się z nim zgadzam w każdym calu)

Lustro jest kobietą

2010-03-05T10:12:00.000-08:00

Romantyczna i uwodzicielska, troskliwa i opiekuńcza, czasem – wybuchowa, a czasem – spokojna i opanowana. Ciągła poszukiwaczka piękna i harmonii, równowagi duszy i ciała. Żyjąca marzeniami, ale jednocześnie zdecydowana i pewna siebie, stawiająca sobie wysokie cele i wymagania. Moglibyśmy używać miliona określeń jednak żadne z nich nie odda w pełni kobiecej osobowości.

Kobieta od zawsze była i jest wielką niezgłębioną tajemnicą, zagadką, której żaden mężczyzna nie będzie w stanie rozwiązać do końca. Czyż to jednak nie jest w nas najbardziej pociągające?

Każda kobieta ma w sobie „to coś”. Coś niezwykłego i hipnotyzującego, które wielu pisarzy i poetów przez lata próbowało ubrać w słowa. Viktor Hugo bardzo wdzięcznie napisał o kobiecie, że jest ona najmilszym promieniem światła. Pójdźmy jednak o krok dalej - jesteśmy nie tylko najmilszym promieniem światła, ale również potrafimy obdarzać światłem innych. Mówiąc wprost - błyszczymy wśród mężczyzn niczym lustra odbijające radosne promienie słońca.

Jeśli już mowa o lustrach to podobnych analogii możemy podać znacznie więcej. Czyż kobiety nie potrafią tak jak one skupiać poprzez swój blask uwagi otaczających osób? Albo lśnić wśród tłumów niczym tafla zwierciadła? Sama przyglądając się uważnie mojemu lustru dostrzegłam coś jeszcze, co wydaje się być dla nas cechą wspólną. Mam nieodparte wrażenie, że zwierciadło to wielkie indywiduum, któremu ciężko narzucić własne zdanie. Skrywa w sobie tajemnice, których chyba do końca nigdy nie będę w stanie poznać. Ma niesamowity dar przyciągania spojrzeń, czarowania swoją osobowością. Zupełnie jak kobieta.

Wielu pyta - czym byłby ten świat bez kobiety? Odpowiedź jest prosta – byłby tym samym, czym kobieta bez lustra.

O miłości szeptem…

2010-02-16T07:29:00.000-08:00

Szukamy zwierciadeł, aby oglądać naszą urodę, luster z wody, ze szkła albo z kochających oczu.
Zofia Nałkowska Lustra

Walentynki. Ale też i inne święta, imieniny, urodziny - to okazja do wyszeptania słów miłości, do życzeń o spełnionych marzeniach i do prezentów. Darowane z różnych okazji przedmioty, nabierają szczególnego znaczenia i na długie lata pozostają pamiątką i symbolem tej chwili i czasem wiążą się sposób szczególny również z konkretną osobą.

Przy takich okazjach prezent dla kobiety powinien być wyjątkowy, tak jak wyjątkowa jest ona sama. Nie wypada więc w tej materii pójść na łatwiznę. Znam taki przedmiot – to lustro - upominek niezwykły, a wręcz magiczny. Będąc niemym rozmówcą potrafi zapamiętać chwile i szeptem wypowiedziane zwierzenia. Jak żaden inny przedmiot ma wyjątkową zdolność przetrwania próby czasu, zadomowia się i wpisuje na stałe w najbliższe sercu otoczenie. Potrafi zauroczyć, a i nierzadko upomina, że pora iść do fryzjera czy na zakupy. Czasem też towarzyszy zwierzeniom i wspomnieniom tych najważniejszych w życiu chwil, tym zwierzeniom, które wypowiada się najciszej, bo jak pisał William Szekspir: „Mów szeptem kiedy mówisz o miłości”…
Lustra wciąż pozostają wielką, niezgłębioną tajemnicą. Ileż jeszcze wyszeptanych zwierzeń będzą w stanie wysłuchać, ile uśmiechów odwzajemnić, ileż min marsowych wyśmiać. Czy wiedząc o tym, że lustra nie są obojętne w stosunku do nas nie należałoby więcej uwagi przykładać do tego jakie lustro wisi w naszym wnętrzu lub we wnętrzu naszej ukochanej osoby.

Marzenia? Pomóżmy sobie… lustrem

2010-01-02T08:48:00.000-08:00

Gdy zabawy karnawałowe dobiegają końca, gdy w niebo strzelają ostatnie fajerwerki i korki od szampana, gdy muzyka cichnie, cichną jednocześnie wzniosłe słowa standardowo używane do składania życzeń. Ile razy słyszeliśmy: „Życzę Ci spełnienia marzeń”. Czy przypadkiem sami też nie wyklepaliśmy tej formułki kilkadziesiąt, a może kilkaset razy?

I gdzie one są – te spełnione marzenia? Z początkiem każdego roku podsumowujemy 365 dni mijającego roku niemal jednocześnie snując często szczegółowe plany na przyszłe miesiące. W noworocznym bilansie często zapominamy jednak o tych tzw. prawdziwych marzeniach. Prawda jest taka: dla większości z nas są one przysłonięte (i to dość szczelnie) przez obowiązki domowe i zawodowe. Codzienne zabieganie podcina nam skrzydła spychając prawdziwe marzenia w najgłębsze zakamarki naszej duszy. Nierzadko patrzymy na nie z ironicznym uśmieszkiem i dystansem charakterystycznym dla tych, którzy o marzeniach myślą podobnie jak o Świętym Mikołaju – po prostu już w nie nie wierzą.

Skoro jednak tyle osób życzyło nam spełnienia marzeń warto chyba zatrzymać się i poświęcić im kilka chwil, a początek Nowego Roku 2010 to doskonała do tego okazja. Mówiąc wprost, wraz z Nowym Rokiem, zastanówmy się czym są dla nas te „prawdziwe marzenia” i postanówmy poświęcić im więcej czasu, znaleźć każdego dnia nadchodzącego roku chwilę, by być o krok bliżej ich urzeczywistnieniu. Trudne? Pomóżmy sobie…

Pomóżmy sobie…lustrem.

Na co dzień lustra upominają nas, byśmy zadbali o swój wygląd, a dzięki ich cennym uwagom możemy pozbyć się np. „kwaśnej miny”. Przypominają, gdy zapominamy o porannym makijażu oczu, wytykają nie pasujące do siebie ciuchy, czy pamiątki po czerwonym winie „z wczoraj”.
Ale są chwile, w których obserwując w skupieniu np. nasze oczy, nie sposób jednocześnie skłamać lub pomyśleć nieszczerze o sobie. Wówczas lustra nie tylko pokazują nam prawdę o nas, ale zaglądają w głąb, skłaniają do refleksji, umożliwiają spojrzenie z nieco innej perspektywy, kierują myśli w ściśle określonym kierunku tym samym na chwilę wyrywając nas z otaczającej rzeczywistości.

Mówiąc wprost - dzięki lustrom możemy odszukać w naszej duszy prawdziwe marzenia, może te z młodości, a może nawet te z dzieciństwa. Co się dzieje później, gdy je znajdziemy? Christopher Reeve – aktor – powiedział kiedyś: „Najpierw wydaje się nam, że marzenia są niemożliwe do spełnienia, potem - tylko nieprawdopodobne, lecz kiedy zbierzemy się na wysiłek całej naszej woli, ich spełnienie staje się nieuchronne.”

Teraz mamy na to cały Nowy Rok. Jeśli za rok spoglądając w lustro będziemy wiedzieli, że jesteśmy bliżej urzeczywistnienia tych właśnie marzeń zobaczymy w nim radosnego i szczęśliwego człowieka. Wówczas okaże się, że noworoczne życzenia choć standardowe to miały swój wielki sens.

Tego życzę na 2010 Rok wszystkim Gościom Galerii Luster.

Dla nieśmiałych.... lustro

2009-10-28T11:57:00.000-07:00

Lustra to byty magiczne. Nie tylko towarzyszą nam przez całe życie, spoglądając ze ścian, toaletki, obserwując z garderoby czy holu, ale również stają się jego mieszkańcem, ciesząc nas swoja obecnością na co dzień. Ta ich obecność, o czym nie wszyscy z nas wiedzą, nie kończy się tylko na odbijaniu rzeczywistości i hołdowaniu wyglądowi. Wbrew pozorom zwierciadła mogą pomóc nie tylko w utrzymaniu dobrego wyglądu, ale również w przezwyciężaniu stresu i nieśmiałości – jak dobry przyjaciel. Niby przedmioty, a jednak - śmiem twierdzić - mają swoją osobowość, która wpływa na nas w niezwykły sposób.

Stres i nieśmiałość - nieznośną cechę osobowości, można poskromić… lustrem. Na czym polega ta „kuracja”? Mówiąc wprost, bazuje na niezwykłej i nieznanej dla wielu mocy zwierciadeł. Wchodząc w rozmowę z samym sobą, poznajemy nową bratnią duszę – nasze odbicie w lustrze – naszego najlepszego przyjaciela, któremu jak nikomu, możemy w 100% zaufać. Pokazuje on co jest w nas nieprawdziwe, jaki mamy grymas na twarzy i czy zbyt często marszczymy czoło. Specjaliści od wystąpień publicznych polecają przyszłym prelegentom kilkuminutowe ćwiczenie wystąpienia właśnie przed lustrem. W ten sposób mówcy mają okazję trenować swój body language, obserwując mimikę twarzy, kontrolując gesty i tym samym nabierając pewności siebie i swojej osobowości. Ćwiczenia przed lustrem to oswajanie się ze swym ciałem, poznawanie jego walorów, mocnych stron, które w rezultacie pozwalają na pokonanie blokad , które przeszkadzają nam w życiu.

Warto więc czasami usiąść przed swoim lustrem i rozpocząć rozmowę z odbiciem. Każdy, kto dopiero rozpoczyna tę niecodzienną formę dialogu z równie niecodziennym rozmówcą, musi pamiętać, że początki to istna beczka śmiechu. Wygłaszając przed lustrem przemowę nie sposób nie pomyśleć: „Mówię do lustra – czy to nie absurdalne?”. Jednak wkrótce ku zaskoczeniu, przerodzi się to w świetną zabawę i po chwili można już pomyśleć nieskromnie – „Fajna ta dziewczyna po drugiej stronie!” lub „Całkiem niezły facet tam siedzi naprzeciwko!”

Kiedy już rozbawienie zostanie opanowane, nadchodzi czas na złapanie kontaktu wzrokowego z samym sobą. Wówczas warto spojrzeć na swoje lustro z innej perspektywy. Zobaczyć w nim nie przedmiot, a przyjaciela. Zajrzeć w jego głębię, a wkrótce zamiast odbijających się w nim promieni słońca, ukaże się radosne spojrzenie kogoś, komu można powiedzieć naprawdę wszystko, spojrzenie życzliwej osoby, przyjaciela, który w nas wierzy i zaciska mocno kciuki.

Z czasem, gdy polubi się tą osobę po drugiej stronie lustra, kiedy przestanie ona być nieśmiała i skrępowana, będzie można z podniesioną głową powiedzieć: „Nie ma się czego wstydzić!”.

Podróż sentymentalna

2009-10-04T14:05:00.000-07:00

No i stało się. Dni stają się coraz krótsze, a wieczory ciągną się w najlepsze. Teraz, częściej niż zwykle można docenić ciepło domowego ogniska, dać się porwać melancholijnemu nastrojowi, roztaczanemu przez opadłe liście, stukający w okna deszcz, urok dłuższych niż latem nocy. Długie jesienne wieczory pozwalają dokładniej niż zwykle wsłuchać się w siebie, spojrzeć z innej perspektywy, wniknąć do duszy, która rozhulana przez letnie słońce teraz bardziej niż kiedykolwiek skłonna jest do zadumy i refleksji.
Czasami wystarczy samo spojrzenie w oczy. Każde ze spojrzeń niesie ze sobą jakąś historię, mówiąc często więcej niż tysiąc słów. Oczy dostarczają niezwykłych informacji… również nam samym. Choćby przypadkowe spojrzenie w zwierciadło, jest drogą do samopoznania, a już wnikliwa obserwacja własnych oczu, krokiem ku odkryciu najskrytszych tajemnic duszy. Spojrzenie we własne odbicie może dać odpowiedzi na wiele pytań, do których z braku czasu nie przywiązywaliśmy większej uwagi.
Zwierciadłom przypisywano od wieków magiczne zdolności obnażania wnętrza człowieka. Niektóre podania i legendy donoszą o czarodziejskich lustrach, które potrafiły zawładnąć duszą patrzącej w nie osoby. Historie te wciąż pozostają w sferze baśni, choć wydaje się, że jest w nich ziarenko prawdy.
Niezwykłość zwierciadeł polega na tym, że nie tylko hołdują wyglądowi, ale również zabierają w podróż w głąb samego siebie. Pokazują znacznie więcej niż mogłoby się wydawać. Dzięki nim możemy poznać nie odkrytą dotąd przestrzeń, a co najważniejsze - zauważyć granice, stojące na drodze do realizacji naszych marzeń.
Wpatrując się w odbicie, otwieramy niejako skrzynię ze skarbami skrywanymi w duszy. Znajdujemy chwile szczęścia, satysfakcji, wzruszenia, jak również niespełnione marzenia i pragnienia z dziecięcych lat. Czasami spoglądając w lustro dowiadujemy się o niektórych z nich po raz pierwszy, bo w życiu zostały przygniecione przez codzienność. Niektóre przypominają to, co dawno zapomniane, inne mają moc oczyszczającą, kojącą i rozgrzewającą do czerwoności serca. Z każdym kolejnym spojrzeniem w lustro poznajemy nas samych coraz lepiej i wchodzimy w najbardziej intymny z możliwych kontaktów – sam na sam ze sobą. A we współczesnym świecie potrzebujemy go szczególnie, choć na co dzień nie zdajemy sobie nawet sprawy jak niezbędny jest dialog z własną duszą. Żyjąc w ciągłym pośpiechu rzadko stać nas na choćby krótką chwilę refleksji, wyciszenia, wsłuchania się w swój wewnętrzny głos. Zamiast tego gorączkowo szukamy towarzystwa innych, jesteśmy dumni z niezliczonej liczby znajomych, których imion często nawet nie pamiętamy. Jednak lepsze poznanie samego siebie - nie tylko ciała, ale przede wszystkim duszy może sprawić, że będziemy świetnie czuć się sami ze sobą, że będziemy bardziej słuchać tego, co nam w duszy gra. W naszej codzienności krótka chwila wyciszenia - stopklatka z własnego życia staje się często niezastąpioną impresją. To jedyny sposób by przyjaźń z samym sobą mogła być prawdziwie głęboka i trwała.
W tą niezwykłą podróż w głąb siebie możemy wyruszyć w każdej chwili – na zakupach w odbijających obrazy wystawach sklepowych, tafli wody, szybie samochodu. Ale też w naszym domu, wówczas, gdy spoglądamy w nasze ulubione zwierciadło w sypialni, salonie czy w holu. Bramą do tego niezwykłego świata, świata marzeń, pragnień, najbliższego sercu, okazuje się być nasze odbicie – drugie ja, z którego często możemy wyczytać więcej niż nam się wydaje.

Złote zwierciadło

2009-08-11T13:04:00.000-07:00

Nie od dziś wiadomo, że medytacja jest doskonałym sposobem na podróż w głąb własnej psychiki i opanowanie emocji. Spotkałam się z bardzo interesującą definicją medytacji dr Joan Borysenko. Nazywa ona medytację koncentrowaniem się na jednej rzeczy z pełną intencją. Opisuje to tak: „Może na tyle zaabsorbowała cię praca w ogrodzie, czytanie książki, czy nawet robienie rozliczenia finansowego, że twój oddech stał się wolniejszy i cała twoja uwaga jest skierowana na to zadanie jak pantery czyhającej na swoją kolację! W tym stanie rozkwita twórczość, intuicja prowadzi do wielkich wglądów, włącza się naturalny system uzdrawiania w twoim ciele, ujawnia się cały nasz mentalny potencjał i czujemy się psychologicznie usatysfakcjonowani. Duchowa medytacja uświadamia nam boskość natury, nas i innych.”
Cytuję tę definicję ponieważ poszerza ona powszechny pogląd na medytację, który każe sobie wyobrażać buddyjskiego mnicha siedzącego w pozycji kwiatu lotosu. Wg tej definicji można medytować w zasadzie zawsze i wszędzie – w szczególności np. przed lustrem.
Istnieje też rodzaj bardzo specjalnej medytacji, o której przeczytałam kiedyś na stronie Ewy Foley www.foley.com.pl – Medytacja Złote Zwierciadło. Polega ona na wyobrażeniu sobie wielkiego złotego lustra rozmiarem obejmujące cały pokój w pięknie rzeźbionej 24-karatowej złotej ramie. To ma być lustro materializowania i urzeczywistniania. Wszystkie marzenia i pragnienia należy obejrzeć w tym lustrze. Trzeba spróbować zobaczyć siebie w tych marzeniach, siebie takich jakimi chcemy być, gdzie chcemy być, jaka aura ma nas otaczać, może nawet porozmawiać ze sobą, spojrzeć prosto w oczy, uśmiechnąć się do siebie. Podobno wszystko, co tylko sobie wyobrazimy w swoich, umysłach i zwizualizujemy pojawi się prędzej czy później w naszym życiu na planie fizycznym. Istnieje takie piękne powiedzenie Goethego: „Cokolwiek robisz lub o czymkolwiek marzysz…to się staje. W zuchwalstwie jest geniusz, moc i magia”. Muszę przyznać, że w miarę upływu lat, kiedy myślę o kolejnych wydarzeniach w moim życiu, o tym co się zdarzyło, ale również o tym co się nie zdarzyło – to coraz bardziej doceniam prawdziwość słów Goethego. I coraz częściej powtarzam moim przyjaciołom – "Trzeba marzyć!". Bo - cytując słowa słynnego amerykańskiego aktora, odtwórcy roli Supermana - „Najpierw wydaje się nam, że marzenia są niemożliwe do spełnienia, potem - tylko nieprawdopodobne, lecz kiedy zbierzemy się na wysiłek całej naszej woli, ich spełnienie staje się nieuchronne".

Ale o co chodzi????

2009-08-10T04:23:00.000-07:00

Chodzi o to, żeby móc z przyjemnością spojrzeć w lustro...
A więc przede wszystkim, żeby mimo pośpiechu dnia codziennego i mimo upływu czasu wyglądać dla lustra przyjemnie. Balzak powiedział podobno (a on się znał na rzeczy), że kobiety ładne mają takie dni, kiedy są piękne. Więc chodzi o to, aby takich dni było więcej. (To zresztą dotyczy też panów, chociaż o tym nikt znany dotąd nie napisał i być może dlatego mężczyźni uważają, że piękni są zawsze ;-).
Po drugie rzecz w tym, żeby móc swemu odbiciu w lustrze patrzeć prosto w oczy i nie znaleźć w nim cienia niedotrzymanej obietnicy, zdradzonej miłości, oszukanego przyjaciela czy zaniedbania. Czyli – jak mawiał Antoni Słonimski: „Jeśli nie wiesz jak się zachować – zachowaj się przyzwoicie”. Ci, którzy tej zasady nie zwykli w życiu stosować mają w swoich rysach twarzy coś, co ich zdradzi.
Od dawna jest wiadomym, że patrząc na czyjeś odbicie w lustrze można zobaczyć rzeczy niezauważalne w bezpośrednim kontakcie, kiedy jesteśmy pod wpływem aury i uroku osobistego rozmówcy. Nagle patrząc na odbicie tej samej osoby w lustrze dostrzegamy kącik ust w nieszczerym uśmiechu, czujne zmrużenie oczu, zaciśnięte szczęki.
Po trzecie wreszcie, aby z przyjemnością patrzeć w lustro, lustro samo w sobie musi być wyjątkowe. W tej kwestii warto zajrzeć do Galerii Luster: www.galerialuster.pl.
Ten krótki tekst napisała dla mnie moja przyjaciółka Krysia. Zamieściłam go w moim blogu o lustrach, bo myślę, że jest bardzo bardzo trafny.

Lustro - przedmiot, który jak żaden inny obnaża naszą osobowość

2009-08-08T07:05:00.000-07:00

Lustra - pokazują cechy charakteru, nawet te, które skrzętnie ukrywamy. W wielu kulturach przeczuwano to intuicyjnie, dlatego często przypisywano niezwykłe cechy do tego przedmiotu, a wnętrza pałaców były pełne magicznego światła odbijanego przez srebrne szklane tafle. Dziś prowadzi się na ten temat eksperymenty naukowe. Lustro wpływa na nasze zachowanie i postawy społeczne – przekonują w swojej książce trzej wybitni amerykańscy psychologowie: Noah J. Goldstein, Steve J. Martin, Robert B. Cialdini. Nikt nie wątpi, że przeznaczeniem lustra jest odzwierciedlanie naszego wyglądu zewnętrznego, ale może ono także pokazywać, jacy jesteśmy, albo, – co chyba jeszcze ważniejsze – jacy chcemy być w środku. Okazuje się, że spoglądanie we własne odbicie w lustrze sprawia, że zachowujemy się w bardziej pożądany społecznie sposób. Ww. naukowcy opisują w swojej książce przykłady badań na ten temat. Np.: dzieci, które były częstowane cukierkami podczas Halloween w obecności lustra brały tylko tyle cukierków ile im gospodarz zaoferował, jedynie 8,9% dzieci próbowało wziąć ich więcej. Gdy lustra nie było w pobliżu aż 33,7% obserwowanych dzieci ulegało pokusie, by wziąć więcej cukierków niż było im wolno. Wyniki tych badań wskazały również, że odpowiednio umieszczone lustra mobilizowały dzieci do bardziej uprzejmego odnoszenia się do siebie nawzajem. W trakcie innego eksperymentu badającego zachowania ludzi w sytuacjach sprzyjających śmieceniu pokazywano uczestnikom ich własną twarz. Po zakończeniu sesji wychodzili oni z laboratorium ze zużytym papierowym ręcznikiem. Około 46% studentów, którzy przed wystąpieniem tej sytuacji nie oglądali w laboratorium wizerunku własnej twarzy, wyrzuciło zużyty ręcznik na schodach. Tymczasem grupie badanych, którzy oglądali podczas sesji swój własny wizerunek, postąpiło w ten sposób tylko około 24% osób. Jeżeli zastanawiamy się czasem jak ludzie, którzy śmiecą lub kradną mogą spokojnie spojrzeć w lustro, mamy gotową odpowiedź: prawdopodobnie w ogóle nie patrzą.

Lustra - Biżuteria dla Twojego Domu

2009-08-08T06:08:00.000-07:00

Urzekają mnie przedmioty szlachetne, wysokiej jakości, często wykonane w jednym egzemplarzu na indywidualne zamówienie mają niezwykłą moc i wartość. To przedmioty, które przechodzą z pokolenia na pokolenie niosąc ze sobą swoją własną opowieść o właścicielach, o domach, w których były używane, o historiach, jakie na przestrzeni lat im towarzyszyły. Do takich przedmiotów należą również piękne artystyczne lustra wykonywane na indywidualne zamówienia. Takie lustra - poprzez swoją niezwykłą moc przyciągania uwagi - nabierają dziś nowego znaczenia i wartości. Tworzone współcześnie artystyczne lustra należą do tych przedmiotów, które zachowując w pełni swoje funkcje użytkowe, nie tylko są wyjątkową ozdobą sypialni, salonu, łazienki lub holu, ale również stają się towarem ekskluzywnym, wartościowym, a przez to mogą być traktowane również jako lokata kapitału.
Artystyczne lustra to magiczny sposób wnikania zarówno do nowoczesnych mieszkań jak i stylowych rezydencji z niepowtarzalnym klimatem. Wykonywane są przeróżnymi technikami. Piękne, rzeźbione, drewniane ramy okalające srebrną taflę, ramy malowane najróżniejszymi technikami, ramy kute ze stali, lub wykonane z metalu czy szkła – każda z tych technik może być wyrazem artystycznej wrażliwości twórcy, a jednocześnie niezwykłym sposobem przełamywania ostrych kantów nowoczesnego designu. Często są to małe i duże dzieła sztuki, w których teraźniejszość przeplata się z cytatami z innych kultur i epok. Kilkadziesiąt wzorów takich luster można znaleźć w naszej Galerii Luster www.galerialuster.pl. Są tu wątki kultury europejskiej, japońskiej, chińskiej, formy organiczne nawiązujące do natury, barwy srebra, złota, perły, ale jednocześnie nowoczesny i odważny design. Takie lustra nawet w najprostsze, zwyczajne wnętrze potrafią wprowadzić magię poprzez oprawę tego niezwykłego spektaklu odbijania światła i przestrzeni, będąc jednocześnie wrotami do tej drugiej rzeczywistości po tamtej stronie zwierciadła. To nie-zwykłe lustra, to MIEJSCA o indywidualnym charakterze i symbolice, MIEJSCA, które stają się sercem domu, jego ozdobą i zarazem wizytówką. To prawdziwa biżuteria dla Domu, która zawsze na dłuższą chwilę przyciągnie uwagę każdego gościa.
Powodów do tego by kupić tak niezwykłe zwierciadło jest tyle ile kobiet. To kobiety najlepiej zdają sobie sprawę z tego, że lustro to nie jedynie praktyczny element wyposażenia, lecz przede wszystkim przedmiot o magicznej sile tworzenia osobowości. Chwila, w której każdego dnia przyglądamy się sobie myśląc jak dziś zmierzyć się ze światem; gdy szukajmy prawdy o sobie, spotykamy się ze sobą, przeżywamy ten jedyny w swoim rodzaju spektakl zwierzeń – to ta właśnie chwila warta jest niezwykłej oprawy. Powodem jest te kilka minut, które spędzamy wyłącznie ze sobą i dla siebie każdego dnia w zwierciadle duszy zaklinając najgłębiej skrywane tajemnice, troski, pragnienia i sny. Indywidualny projekt, ręczne wykonanie, osobista sygnatura twórcy, nietypowe materiały – to cechy wzorów pokazanych w Galerii Luster www.galerialuster.pl. Najdroższe wersje są sygnowane osobiście przez autorów, tańsze wzory mają naklejoną z tyłu metkę Galerii Luster wraz z indywidualną dedykacją dla kupującego. Nasze lustra to przedmioty niezwykłe i doskonałe, które przechodzą z pokolenia na pokolenie i których wartość wzrasta wraz z upływem czasu. Te najbardziej ekskluzywne wzory wraz ze swoją indywidualną historią za kilka lat będą jak wartościowe obrazy wystawiane na aukcjach. Podobnie jak designerskie meble również wartość luster artystycznych będzie wzrastać. Niewiele osób będzie chciało sprzedawać te lustra – będą one niezwykłą pamiątka rodzinną przekazywaną z pokolenia na pokolenie – tym bardziej ich wartość będzie większa.